31/07/2006

Stabat Mater : muziek als gebed

Arvo Pärt Onder de hedendaagse koorcomponisten is niemand zo populair als de Estlander Arvo Pärt (°1935). Heel de wereld zingt zijn religieuze muziek. Zijn eenvoudige, welluidende en geraffineerde stijl beantwoordt blijkbaar aan een wijdverspreide en diepe spirituele nood. Zijn kerkmuziek is sober en ingetogen, ze heeft iets middeleeuws en straalt tegelijkertijd iets van tijdeloosheid uit. Pärt schrijft muziek voor iedereen en niet enkel voor een gespecialiseerd publiek.

Het Stabat Mater is een van de beroemdste Latijnse gebeden uit de Middeleeuwen. De tekst beschrijft het aangrijpendste moment uit het leven van Jezus Christus, namelijk wanneer zijn moeder moet toezien hoe haar zoon gekruisigd wordt. Sinds de Middeleeuwen hebben – naar het schijnt – meer dan 400 componisten het Stabat Mater op muziek gezet. In de tekst van het Stabat Mater krijgt de smart van deze universele vrouwenfiguur gestalte in plastische klanken.

Tijd en plaats van het gebeuren

Zomer van Sint Pieter :
Arvo Pärt - Stabat Mater
(1985), voor sopraan, alt en tenor en strijktrio
Ensemble 21 olv Marc Collet
Dinsdag 1 augustus om 12.15 u

Sint-Pieterskerk
Grote Markt
3000 Leuven

Meer info : www.leuven.be

21:53 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Midis-Minimes : verrassende improvatiesessie Gérard Parmentier

Gérard Parmentier Deze week staat de piano centraal op het festival Midis-Minimes, met op dinsdag de verrassende improvatiesessie van Gérard Parmentier, die voor inspiratie en melodisch materiaal bij het publiek te rade gaat.

Lange tijd was de rolverdeling tussen componist en uitvoerder niet duidelijk afgebakend. Elke volwaardige musicus werd immers verondersteld beide functies te vervullen. Pas later doken er vertolkers op die niet componeerden, en nog veel later kende men componisten die geen enkel instrument bespeelden.

Improvisatie, of het ter plekke uitvinden en vertolken, houdt ergens het midden tussen zuivere compositie enerzijds en vertolking anderzijds. De beoefenaars van de improvisatiekunst genoten gedurende de hele muziekgeschiedenis grote erkenning, gezien de technische moeilijkheid van de discipline. Johann Sebastian Bach bijvoorbeeld was een meester in de improvisatiekunst: hij speelde urenlang aan het orgel en creëerde steeds weer nieuwe muzikale constructies met een complex contrapunt. Mozart improviseerde aan de piano, Liszt eveneens. De improvisatiepraktijk bleef levend tot aan het begin van de 20ste eeuw, waarna ze in de wereld van de zogeheten klassieke muziek haast volledig uit het gezicht verdween.

Ook het hedendaagse repertoire schept af en toe ruimte voor improvisatie, maar meestal binnen een welomlijnd kader en voor korte passages. Sommige vertolkers van oude muziek leggen zich dan weer toe op de improvisatiekunst uit vervlogen tijden.

In de niet-Europese culturen blijft improvisatie dan weer wél een basisprincipe van de muziekpraktijk. Meestal improviseert een solist er in het gezelschap van een groep muzikanten die voor het ritmische of harmonische kader zorgen.

Tot op heden is het wellicht de jazzmuziek die de westerse improvisatiecultuur het best vertegenwoordigt: de meeste jazzoptredens worden grotendeels met improvisatie ingevuld. Die weg slaat ook Gérard Parmentier in. Tijdens het verrassende concert van dinsdagmiddag improviseert hij niet alleen op standards, maar gaat hij ook in op de suggesties van het publiek.

Midis-Minimes : Gérard Parmentier, piano
Dinsdag 1 augustus om 12.15 u

Conservatoire Royal de Bruxelles
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.midis-minimes.be
Bron: Midis-Minimes , tekst Claude Jottrand

14:12 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Midis-Minimes : Walsen van Ravel en pianowerk van Debussy

Pauline Caplier Ook dit jaar komen fervente aanhangers van het pianorepertoire volop aan hun trekken. Van 31 juli tot 4 augustus nemen volleerde musici en jonge virtuozen plaats aan het klavier. Pauline Caplier, een jonge muzikante boordevol talent, brengt composities van Ravel en Debussy, terwijl Shani Diluka in een mengeling van gratie, fijngevoeligheid en virtuositeit de Appassionata van Beethoven en de Phantasiestücke op.12 van Schumann vertolkt. Stéphane Ginsburgh maakt dan weer de verbluffende keuze om Ligeti en Liszt met elkaar te confronteren. De pianoweek wordt afgerond met het kleurrijke duo Devos-Mertens en de prachtige Eerste suite van Rachmaninov voor twee piano's.
Als kers op de verjaardagstaart van het festival is er nog de verrassende improvatiesessie van Gérard Parmentier, die voor inspiratie en melodisch materiaal bij het publiek te rade gaat.

Maurice Ravel (1875-1937) had iets met de dans. De meesten onder ons kennen Ravel vooral van zijn Bolero (1928), al was het maar van de gelijknamige film met Bo Derek uit 1984. Uit zijn vroegere - impressionistische - periode dateert 'Valses nobles et sentimentales' (1911), een reeks walsen gecomponeerd naar het voorbeeld van Schubert.

" De titel Valses nobles et sentimentales verwijst naar mijn opzet om een reeks walsen te componeren naar het voorbeeld van Schubert ", zegt Ravel. Alles wijst erop dat de componist ongerust is over de reactie van het publiek, dat de stoutmoedige en inventieve taal van de bundel niet zou weten te appreciëren.

In 1911 vindt de eerste publieke uitvoering plaats in de Société Musicale Indépendante, Salle Gaveau, zonder dat de naam van de componist wordt vermeld. De vrees van Ravel blijkt gegrond: de walsen kunnen niet op het enthousiasme van het publiek rekenen... de creatie wordt onthaald op protest en boegeroep. Men wacht zelfs het einde van de compositie niet af om de zaal te verlaten! Verrassender nog, in deze nieuwe compositie herkent men geenszins de stijl van Ravel. Sommigen schrijven de partituur toe aan Kodály, anderen aan Satie. Er verlopen vele jaren vooraleer de Valses ten volle worden gewaardeerd door muziekcritici en publiek. Vandaag worden ze gezien als een van Ravels meest geslaagde en persoonlijke pianowerken.

De klaviermuziek van Claude Debussy (1862-1918) vormt een relatief homogeen geheel. Met haar charmante sfeerbeelden schuift ze de beschrijvende elementen die de pianoliteratuur tot dan toe hadden bepaald, op de achtergrond. Door verbanden te leggen met schilderkunst en literatuur zoekt Debussy inspiratie in de ontastbare schoonheid van natuur, wind, klanken en geuren. Voor de Franse auteur komt het erop aan impressies op te roepen, veeleer dan te beschrijven. Toch hebben Debussy's composities niets vaags of vormeloos: hun trefzekerheid komt juist voort uit een scherpzinnige intellectuele analyse en een fijne gevoeligheid.

Debussy's impressionisme evoceert de meest verfijnde gewaarwordingen. Door terug te gaan naar oude modi, ongehoorde harmonische technieken aan te wenden en het instrument in al zijn expressieve mogelijkheden te benutten, resulteert Debussy's muzikale onderzoek in radicaal nieuwe kleuren en timbres die, ver buiten de landsgrenzen, talloze componisten zullen beïnvloeden.

Het drieluik 'Pour le piano' dateert uit 1901. Wellicht is dit de eerste pianocompositie waar Debussy helemaal zichzelf is. De invloed van César Franck en van de Duitse componisten heeft hij van zich afgeworpen. Een nieuwe inspiratiebron vindt hij in het verleden van zijn geboorteland, namelijk het repertoire van de 17e-eeuwse meesters Couperin en Rameau.

Programma:

Pauline Caplier, piano
  • Maurice Ravel (1875-1937), Valses nobles et sentimentales
  • Claude Debussy (1862-1918), Pour le piano ( Prélude, Sarabande, Toccata)
Midis-Minimes : Pauline Caplier, piano
Maandag 31 juli om 12.15 u

Conservatoire Royal de Bruxelles
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.midis-minimes.be
Bron: Midis-Minimes , tekst Claude Jottrand

01:18 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Broken links : klassiekemuziekgids.net offline

"Door omstandigheden zal deze site voor onbepaalde tijd helaas niet meer beschikbaar zijn", zo staat er sinds enkele dagen te lezen op www.klassiekemuziekgids.net.
Regelmatige bezoekers zullen al wel gemerkt hebben dat ik voor meer info over componisten die geen eigen website hebben geregeld doorverwijs naar deze site. Het zou echter teveel tijd in beslag nemen om alle links te corrigeren. 
Als alternatief kun je terecht op www.componisten.net. Deze site biedt iets minder uigebreide informatie, er zijn geen werkenlijsten noch luistervoorbeelden beschikbaar, de info is niet altijd 100% correct en heel wat componisten vallen er ook uit de boot. Maar 'for the time being' zullen we het daar toch moeten mee stellen. 
Heeft iemand een beter alternatief ? Laat het me gerust weten

01:01 Gepost in Nieuws | Permalink |  Facebook

27/07/2006

Midis-Minimes : David Cohen speelt Cassadó, Hindemith en Prokofiev

David Cohen Van 19 tot 28 juli stond de cello centraal op het Midis-Minimes festival. Vrijdag neemt David Cohen het hedendaagse solorepertoire voor zijn rekening, met werk van Cassadó, Hindemith en Prokofiev.

Gaspar Cassadó (1896-1966) stamt uit een muzikale familie uit Barcelona. Zijn vader is componist, orgelist en orkestdirigent. Zelf bouwt de jonge Cassadó een carrière uit als cellist. Hij ontpopt zich ook tot een vurige voorvechter van de hedendaagse muziek en verzorgt de creatie van verscheidene werken van Dallapiccola, Turina en Martinú. Als componist schrijft hij een aantal werken voor cello solo, zoals de suite die op dit middagconcert te horen is, maar ook een Sonata breve voor piano, een oratorio op basis van twee psalmteksten, een Rapsodie Catalane voor orkest en een Celloconcerto. Daarnaast maakt Cassadó nog talloze transcripties van klassieke composities.

De virtuoze altviolist Paul Hindemith (1895-1963) maakt een geruchtmakend compositorisch debuut. Vooral zijn lyrische werken worden op gemengde gevoelens onthaald. Hij hecht veel belang aan de ambachtelijke, praktische aspecten van de muziek en aan haar toegankelijkheid voor het publiek. In die zin zoekt hij naar aanknopingspunten met de barokke traditie, meer bepaald die van Bach, zonder echter volkomen in dit opzet te slagen. Omdat de nazi's hem ervan beschuldigen de Duitse muziek te ondermijnen, trekt hij in 1937 naar Zwitserland en vestigt zich daarna in de Verenigde Staten.

Hindemiths muziek komt soms streng over maar wordt door kenners van het hedendaagse repertoire hoog in het vaandel gedragen. Vooral in Duitsland wordt hij tot een van de belangrijkste figuren van de 20e eeuw gerekend. Toch is de componist er nooit in geslaagd het grote publiek voor zich te winnen.

De Sonate voor cello solo (1923) dateert uit de periode waarin Paul Hindemith als een gevaarlijke avant-gardist wordt bestempeld, een van de meest vooruitstrevende van zijn tijd. Bij een eerste beluistering van het werk valt vooral de radicale, moderne taal op, die de tonale regels nog amper volgt. Bovendien zijn de ritmes behoorlijk energiek, vooral in het laatste deel dat erg typerend is voor Hindemiths schriftuur.

In de loop van de vijf delen gaan contrastrijke sferen vlot in elkaar over. Het eerste, erg levendige deel wist elk tonaal gevoel door twee verwante toonaarden moedwillig door elkaar te halen. Daarop volgt een kort tussenspel in getemperde kleuren. Ook het Andante is een kort interludium, maar dan in een onverstoorbaar pianissimo dat geen enkele ruimte laat voor expressie. De erg ritmische Finale knoopt dan weer aan met de atonaliteit uit het eerste deel.

Hoewel geen vernieuwer, behoort Sergei Prokofjev (1891-1953) toch tot de belangrijkste Russische componisten van de 20ste eeuw. Qua vorm hield hij zich doorgaans streng aan de klassieke voorbeelden, en verlaat hij zelden de klassieke tonaliteit. Toch draagt zijn werk, met een hoekige, motorische ritmiek en een sterke contrastwerkingen tussen uitbundige vrolijkheid, sarcasme en lyrische melancholie, duidelijk een eigen signatuur.

Programma:

David Cohen, cello
  • Gaspar Cassadó, Suite voor cello solo
  • Paul Hindemith, Sonata voor cello solo, op.25 nr.3
  • Sergei Prokofiev, Soldatskaja pokhodnaja, op.121
Tijd en plaats van het gebeuren

Midis-Minimes : David Cohen, cello
Vrijdag
28 juli om 12.15 u
Conservatoire Royal de Bruxelles
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.midis-minimes.be en www.david-cohen.net
Bron: Midis-Minimes , tekst Claude Jottrand

18:03 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

26/07/2006

Midis-Minimes : Marie Hallynck & Cédric Tiberghien

Cédric Tiberghien Donderdag boren Marie Hallynck en Cédric Tiberghien het romantische repertoire aan, met enkele pareltjes van Brahms en Mendelssohn. Uit het 20ste eeuwse repertoire kozen ze voor 3 korte stukjes van Webern.

Anton Webern wordt vaak in verband gebracht met zijn leraar Arnold Schönberg en zijn medeleerling Alban Berg uit de Tweede Weense school. Webern studeerde cello, compositie en orkestdirectie. Gedurende zijn hele carrière leidde hij orkesten in Oostenrijkse en Praagse concertzalen. Ondanks de opkomst van het nazisme bleef Webern in Europa te blijven, waardoor hij na het overlijden van Berg en het vertrek van Schönberg naar de Verenigde Staten volledig geïsoleerd raakte. Nadat hij zowel in 1914 als in 1940 was gemobiliseerd, stierf hij bij de bevrijding een tragische dood: bij vergissing werd hij door de Amerikanen neergeschoten.

Weberns muziek is wellicht cerebraler en abstracter dan die van zijn kompanen. Ze is een belangrijke inspiratiebron geweest voor de componisten van de jaren vijftig. De drie stukken van het opus 11 bestaan elk uit niet meer dan een paar maten. Ze werden gecomponeerd ter voorbereiding van een grote sonate die Webern nooit zou voltooien. De stukken behoren tot de aforistische periode van de componist: steeds weer gaat hij op zoek naar de kortste vorm en trekt hij zowel de schriftuur als de expressie strak aan, zodat er een grote stilistische en harmonische zuiverheid ontstaat. Het timbre krijgt de volle aandacht. Stilte heeft evenveel muzikale betekenis als klank.

Programma:

Marie Hallynck, cello - Cédric Tiberghien, piano
  • Johannes Brahms, Sonate voor cello en piano nr.2 in F, op.99
  • Félix Mendelssohn-Bartholdy, Lied ohne Worte, op.109
  • Anton Webern, 3 Kleine Stücke, op.11
Tijd en plaats van het gebeuren

Midis-Minimes : Marie Hallynck & Cédric Tiberghien
Donderdag
27 juli om 12.15 u
Conservatoire Royal de Bruxelles
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.midis-minimes.be
Bron: Midis-Minimes , tekst Claude Jottrand

16:45 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

25/07/2006

Stephane Ginsburgh brengt virtuoze concertetudes Van Ligeti en Liszt

Stephane Ginsburgh Het festival Midis-Minimes heeft er sinds enkele jaren in Leuven een broertje bij. De Zomer van Sint-Pieter, dit jaar aan zijn vijfde editie toe, programmeert 23 concerten in coproductie met het Cultuurcentrum Leuven. Het festival neemt met zijn drie concerten per week een gedeelte van het programma van Brussel over.

Elke dinsdag- en donderdagmiddag (behalve in de week van Marktrock en Beleuvenissen) kan je in de zomermaanden om terecht in de Sint-Pieterskerk voor een lunchconcertje met veelal Belgische en vooral jonge muzikanten. Op woensdagmiddag wordt er om akoestische redenen (voor vocale en/of pianoconcerti) uitgeweken naar het 30CC - Wagehuys.

Programma:
Stéphane Ginsburgh, piano
  • F. Liszt, Etudes d'exécution transcendante
  • G. Ligeti , Etudes pour piano
    Boek I : Arc-en-ciel, Fanfares, Automne à Varsovie
    Boek II : Entrelacs
Franz Liszt (1811-1886) schreef al op 15-jarige leeftijd een twaalftal etudes gemodelleerd naar die van zijn leraar Carl Czerny; hij reviseerde die en liet ze in 1838 publiceren als '24 grandes etudes', al bleef het tweede dozijn ongeschreven. Deze virtuoze stukken nam hij in 1851 nog eens onder handen en liet ze het jaar daarop het licht zien onder hun definitieve titel 'Etudes d'exécution transcendante', waarmee hij aangaf dat deze virtuoze werken niet louter als pedagogische studies dienden te worden beschouwd. In de laatste uitgave gaf hij de meeste etudes ook een titel mee.

Gedurfde harmonische procédés die de grenzen van de tonaliteit aftasten, formele gebaldheid en dynamische thema's of complexe ritmische structuren en vindingrijke klanktexturen (o.a. in de 'Études d'exécution transcendante'): Naast een flinke portie bravoure zijn al deze kwaliteiten die reeds in het werk van Liszt aanwezig waren ook terug te vinden in de drie bundels Études pour piano van György Ligeti (1923-2006). De Hongaarse componist keert er gedeeltelijk terug naar de tonaliteit en bewaart een sterke polyfone/polyritmische schriftuur, zodat het muzikale universum van zijn voorganger niet veraf lijkt. Ligeti beroept zich echter ook op de ritmische en metrische complexiteit van de Afrikaanse muziek, de composities voor mechanische piano van de Amerikaan Conlon Nancarrow, de jazzcomposities van Thelonious Monk en Bill Evans, de schilderijen van Paul Klee, de tekeningen van de Nederlander Maurits Escher (met hun onmogelijke perspectieven) en zelfs de fractale geometrie van Benoît Mandelbrot.

Tijd en plaats van het gebeuren

Zomer van Sint Pieter : Stephane Ginsburgh
Woensdag 26 juli om 12.15 u

30CC - Wagehuys
Brusselsestraat 63
3000 Leuven

--------------------------------------------------

Midis-Minimes : Stephane Ginsburgh
Woensdag 2 augustus om 12.15 u

Conservatoire Royal de Bruxelles
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.midis-minimes.be , www.leuven.be en www.ginsburgh.net
Bron: Midis-Minimes , tekst Stephane Ginsburgh

20:33 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

Midis-Minimes : Nicolas Deletaille speelt Zoltán Kodály

Nicolas DeletailleVan 19 tot 28 juli grasduint het Midis-Minimes festival in het weidse repertoire voor cello : composities van barok tot 20ste eeuw worden toevertrouwd aan vooraanstaande uitvoerders. Uit het 20ste eeuwse repertoire wordt deze week gekozen voor werk van Zoltán Kodály (dinsdag), Anton Webern (donderdag) en Gaspar Cassadó, Paul Hindemith en Sergei Prokofiev (vrijdag).

Zoltán Kodály (1882-1967) is een spilfiguur van de Hongaarse 20e eeuw. Hij staat vooral bekend om zijn grondige onderzoek naar de volksmuziek. In het gezelschap van Béla Bartòk doorkruiste hij het Hongaarse, Transsylvaanse en Roemeense platteland, op zoek naar de bronnen van de muzikale folklore. Vanuit zijn passie voor een grotendeels mondelinge traditie wijdde Kodály vele jaren aan de studie van dit repertoire, door het op te tekenen, te repertoriëren en te publiceren.

In tegenstelling tot het oeuvre van Bartòk is dat van Kodály zeker niet revolutionair te noemen. Wel slaagde Kodály erin om de klassieke vormschema's toe te passen op de meest verscheidene, volks geïnspireerde melodieën. Dit spontane en authentieke bronnenmateriaal en de impressionistische inslag die hij van Debussy had geërfd, geven Kodály's oeuvre een bijzonder persoonlijke charme.

De Sonate op. 8 dateert uit 1915 en getuigt van een verrassende compositorische vrijheid. In de loop van de drie delen lijkt het muzikale discours alle vormelijke aspecten te overstijgen: het kabbelt ongeremd voort, even natuurlijk als een improvisatie. Dankzij de opvallend heldere opbouw geeft de muzikale inhoud een krachtige en bondige indruk. De muzikale cellen worden herhaald en gewijzigd volgens een cyclisch systeem, als een ononderbroken variatie. Daaraan heeft deze compositie haar mooie homogeniteit te danken. In het tweede deel neemt ditzelfde werkprocédé de gedaante aan van een cavatine: het stuk draait rond zijn eigen as, in concentrische cirkels die bezwerend werken en een intense sfeer creëren. De finale is een duivels, dansant rondo met afwisselend rapsodische en sarcastische trekjes. De briljante instrumentale schriftuur is erg virtuoos opgevat en doet een beroep op technische nieuwigheden die in die tijd alleen door een uitmuntende solist konden worden uitgevoerd. Daarnaast speelt Kodály nog met het timbre van de cello, door het instrument de ene keer in de huid van een harp te laten kruipen, een andere keer in dat van een cymbaal, een doedelzak of een volledig zigeunerensemble. Globaal gezien getuigt deze schriftuur van een grote verbeeldingskracht.

Programma:
Zoltán Kodály , Sonate voor cello solo, op.8
Nicolas Deletaille, cello

Tijd en plaats van het gebeuren

Midis-Minimes : Nicolas Deletaille
Dinsdag 25 juli om 12.15 u
Miniemenkerk
Miniemenstraat 62
1000 Brussel

Meer info : www.midis-minimes.be en Zoltan Kodály home page
Bron: Midis-Minimes, tekst Claude Jottrand

Extra : The Kodaly Music Education Institute of Australia biedt, naast heel wat interessante informatie uiteraard, een overzicht van de belangrijke Kodaly-websites.

01:27 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

23/07/2006

Schnapps und Zwiebel

Sandra Lammens en Hannelore Muyllaert 2 duo's brengen liederen van Kurt Weill, Hanns Eisler, Henry Krtschil, Serge Gainsbourg e.a.
Schnapps is Hannelore Muyllaert (stem), begeleid door Sandra Lammens aan de piano. Zwiebel zijn Anja Kowalski (stem, gitaar) en Manuela Bucher, altviool. Anja is jazz georiënteerd en Hannelore klassiek geschoold. Het contrast tussen het heldere pianospel en de warme klankkleur van gitaar en altviool, de verfijnde arrangementen en volkse invloeden, en de verschillende achtergronden van de dames maken deze combinatie meer dan boeiend.

Typisch aan het Duitse chanson is de nauwe samenwerking van dichters en componisten, waarbij de componisten zich vooral ten dienste stellen van de tekst. We vinden er namen terug als Kurt Weill, Hanns Eisler, Bertolt Brecht, en andere 'helden' van de Berlijnse cabarets van de jaren dertig.
Hierover hadden we het reeds naar aanleiding van de voorstelling Berliner Cabaret (16/07).
Ook in de voormalige DDR - met componisten zoals bv. Henry Krtschil - was het cabaret-genre een manier om kritiek te verpakken in satires en ballades. Krtschil trok als pianist en arrangeur van Giselay May - Brechtvertolkster par excellence - met haar de wereld rond. Hij schreef veel toneel-en filmmuziek en zo'n driehonderd liederen. 
 
Tijd en plaats van het gebeuren:

Schnapps und Zwiebel
Maandag 20 juli om 22.00 u

Hotsy Totsy
Hoogstraat 1
9000 Gent

Meer info : www.hotsytotsy.be

19:56 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

Gentse Feesten in de Rode Pomp VI : Isil Bengi

Isil Bengi Gentse Feesten in de Rode Pomp betekent o.a. elke dag om 17.00 u een concert onder de noemer 'Jonge musici in de leeuwenkuil'. Tijdens dit laatste concert (dat van maandag werd helaas afgelast) krijgen we , naast een sonate van Mozart, vooral concertetudes en een jazzy nummer van de jonge Vlaamse componiste Ann Eysermans.

.
Zondag 23 juli : Isil Bengi, piano

Isil Bengi (°1982, Turkije) starte met pianolessen op vijfjarige leeftijd bij. In 1994, pas twaalf jaar oud, speelde ze samen met de vermaarde turkse pianiste Idil Biret in het Cultureel Centrum Atatürk in Istanbul. Isil speelt concerten vanaf tienjarige leeftijd als soliste, chambriste, en met orkest in Frankrijk, Zwitserland, Turkije, Engeland en België. Veel van haar concerten werden in Turkije en Europa uitgezonden op radio en tv.
Isil Bengi woont op dit moment in Brussel.

Programma :

  • W. A. Mozart: Sonate KV 300 d (310)
  • F. Chopin: Etude op. 10 no. 12; Scherzo op. 31 no. 2; Nocturne op. 27 no. 1
  • A. Eysermans: “Voyages”
  • S. Prokofiev: Sonate op. 1 no. 1
  • F. Liszt: Etude d’execution transcendante no. 10
  • C. Debussy: Etude pour les arpèges composés
  • A. A. Saygun: Etude sur Aksak rhythmes op: 38 no: 1
Ann Eysermans is contrabassiste (o.a.bij Eau de Vie, die op vandaag (23/07) om 15.00 u ook optreden in de Hot Club de Gand) , en componiste. Ze studeerde eerst klassiek en nu jazz, aan het conservatorium van Brussel.

Claude Debussy (1862-1918) schreef zijn etudes op het eind van zijn leven. Aanleiding was wellicht zijn werk voor uitgever Durand als tekstbezorger van een nieuwe uitgave van de etudes van Chopin. In zijn eigen 12 etudes (verdeeld over twee cahiers) probeert Debussy de essentie van zijn stijl en zijn harmonische vernieuwingen te relateren aan al dan niet ‘typische’ technisch-pianistieke problemen. Deze etudes zijn doorgaans cerebraler, vaak minder somptueus wat sonoriteit betreft en misschien zelfs iets minder poëtisch dan zijn vroegere pianowerken, al is ‘pour les arpèges composés’ wel degelijk fris en ironisch. De transparante arpeggio’s worden tegenover een geestig, clownesk thema geplaatst.

Ahmed Adnan Saygun (1907-1991) was een belangrijk Turks componist, etnomusicoloog en pedagoog. Hij studeerde in Parijs aan de Scola Cantorum bij o. a. Vincent d’lndy. Terug in Turkije werd hij docent en dirigent. In 1936 begeleidde hij Bartok op een reis door Turkije, waarbij ze samen volksmuziek noteerden. Daarna bleef Saygun dat op eigen houtje doen. Tot aan zijn dood was hij verbonden aan het Staatsconservatorium te Istanboel, als docent compositie en etnomusicoloog (hij was medestichter van een onderzoeksinstituut naar Turkse volksmuziek). Na een uitvoering in 1947 te Parijs van een van zijn werken door het Lamoureux orkest verspreidde zijn faam zich. Hij kreeg tal van belangrijke Europese onderscheidingen.
Saygun incorporeerde zijn etnomusicologische bevindingen (die zich niet tot Turkije beperkten) in zijn muziek. Hij schreef de eerste Turkse opera, orkestwerken en vele vocale werken.

Tijd en plaats van het gebeuren:

Jonge musici in de leeuwenkuil
Elke dag van de Gentse Feesten (17 - 23 juni) om 17.00 u

De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: De Rode Pomp en www.isilbengi.com

04:06 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook